Herinneringen

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 

Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 3.238.117.56 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Britt Verschueren uit Kalmthout schreef op 07/03/2015 om 13:02:
Lieve Marijke, vandaag hebben we met zovelen afscheid van je genomen, nog maar eens bleek hoe geliefd je wel was. Het nieuws van je overlijden heeft me enorm geraakt, ik heb de laatste dagen al zoveel aan je gedacht. Aan je guitige lach, je positieve ingesteldheid. We kenden elkaar al zo lang, al die mooie herinneringen zullen me altijd bijblijven. Rust zacht, lieve Marijke! Veel sterkte aan de familie.
marijke robeyns uit schoten schreef op 07/03/2015 om 12:13:
Wat een ongelofelijk mooi afscheid was het. Mooie teksten, mooie liedjes en enorm veel mensen die afscheid kwamen nemen van die lieve Marijke. Zoveel mooie en warme herinneringen aan Marijke. Lieve Marijke we gaan je missen en waak goed over het toekomstige kindje van Silke en Dorre . jij bent de persoonlijke beschermengel. Iedereen zal met veel trots over je vertellen. tot ziens
chris uit Schoten schreef op 07/03/2015 om 09:39:
Mijn gedachten zijn nu bij jou en je familie. Het ga je goed hierboven.......
Ellen Mampaey uit Sint Job schreef op 07/03/2015 om 09:10:
Zoveel te vroeg. Woorden schieten te kort... Veel sterkte!
Annick uit Hoogstraten schreef op 07/03/2015 om 07:40:
Liefste Marijke, Vrolijk, goedlachs en vooral lief, Zo is het, hoe ik jou in mijn geheugen grief. Ik zie je nog, samen met de kleine zus, als ukkie, lopen op het grote kampterrein. Wij maar hopen dat je onze ploeg zou kiezen om mee te spelen zodat we je een handje konden geven als "grote" meisjes of dat we je konden dragen als "echte" moederkes. Toen al was je heel speciaal voor mij en dat ben je altijd gebleven! En zoals ik kan lezen, maakte je een grote indruk bij velen in je korte leven! Het ga je goed! Annick
Evi Van Herwegen uit St-Lenaarts schreef op 07/03/2015 om 03:54:
Marijke.., ik kan het bijna niet geloven dat je je strijd verloren hebt... Het is niet eerlijk. Zo'n vrolijke, behulpzame, sterke jonge vrouw. Ons contact is met de jaren verwaterd, maar wat me vooral gaat bijblijven is je guitige lach en je glinsterende ogen. Ook van hierboven gaan we je nog zien schitteren. Marijke.. Bedankt dat ik je heb mogen leren kennen. Rust zacht en het ga je goed. X
Eva Mampaey uit Perth schreef op 07/03/2015 om 00:48:
Marijke, ik heb al zoveel aan je gedacht sinds ik het nieuws vernam. Vandaag neemt iedereen afscheid van je. Ik vind het erg jammer dat ik je begrafenis niet kan bijwonen. Als buurmeisjes en jeugdvriendinnen hadden we zoveel plezier samen. Ook al zijn we contact verloren met de jaren, jouw pittig karakter en goedlachsheid zijn me bijgebleven. Ik hoor nog steeds die fijne lach van je. Zo wil ik je ook graag herinneren. Je was een pracht van een meid. Het doet pijn je nu al te zien gaan. Rust zacht. X
Sinke uit Merksem schreef op 06/03/2015 om 21:29:
Pukkelpop, de avond van mijn verjaardag, je aanstekelijke schaterlach en jouw typerende dansmoves. Onze gedeelde liefde voor den Benny. Het nachtspel van ons aspi's, Marie en Stinkie aan de lantarenpaal omdat we zelf zoveel bang hadden :). De vele feestjes die we samen deden en waarbij jij altijd wel op één of andere manier op de grond belandde. Oneindig veel mooie herinneringen aan jou, die een glimlach op mijn gezicht toveren telkens ik aan je denk. Marie, ik zet den Benny nu altijd extra luid in de hoop dat je kan meeluisteren. Marie, wat ga ik je missen... X Stinkie (ik hoor het je zo zeggen :)).
Myriam Van Poppel uit Schoten schreef op 06/03/2015 om 20:20:
Luc, Christel, Silke, Bomma en familie, De juiste woorden vind ik niet. Hoe verwerk je dit weet ik niet. Ik ding weet ik wel, dat Marijke een moedig, levendig, enthousiast, altijd zwaaiend van ver en klaar voor een babbeltje, een positief meisje was. Als kind, al klaar voor een volwassen babbeltje met mij in de tuin om daarna voluit te gaan spelen met de andere kopstraat-kinderen van tuin tot tuin. Wat een toffe zomer was dat met de headkids. Toen al was Marijke erg begaan met anderen. Later enthousiast, werkend en dankbaar dat ze kon studeren, want Marijke was leergierig. Hoe oneerlijk kort haar leven is geweest, Marijke heeft met volle teugen genoten ! Dag dappere Marijke, vergeten doen we je nooit, je hebt al een plaats in ons hart. Je gaat enorm gemist worden, maar iederen heeft zijn eigen mooie herinnering aan jou. Sterkte aan de ouders , de familie en haar vrienden. Myriam Van Poppel
Marcel Rooms uit Schoten schreef op 06/03/2015 om 17:21:
Een sterretje in mijn leven! ------------------------------------------ Als een ijzeren storm heeft de dood je jeugdig leven weggeblazen. De wind is voorgoed gaan liggen; wat rest is de puinhoop in mijn hart. Maar zie, hoor...hier, en daar, en ginder: Het bezige bijtje heeft de speelse glimlach van je levensbloem verlaten, beladen met de nectar van je vreugde. Prik! Oei ! Ai ! Dank ! Het dartele vlindertje verheft zich van je schouder, je zachte warmte torsend. Plechtig, heel plechtig, strijkt ze neer in de palm van mijn hand. Dank! Het speelse meisje bestookt me met sneeuwballen, vol van je guitigheid. Dank! Je vreugde, je zachte warmte, je guitigheid bevangen mijn geest, bedekken de ravage in mijn hart. Dank je Marijke, sterretje in mijn leven. Marcel Rooms 07.03.2015
Veerle en Alex uit Sint Job in't Goor schreef op 06/03/2015 om 14:32:
Lieve Marijke, Alex en ik kenden je vooral via de verhalen van je ouders. Meestal verhalen vol trots over de dochters en zo nu en dan met een bezorgde ondertoon als bijvoorbeeld het Erasmus avontuur werd beschreven. Zo nu en dan kwamen we elkaar tegen, op reuze leuke oudejaarsfeestjes, op super gezellige familieweekends of gewoon in de Paalstraat. Elkaar echt goed kennen deden we niet maar er werd wel enthousiast gezwaaid. Ook het nieuws van je ziekte druppelde binnen. Via verschillende vrienden volgden we het verloop, soms heel hoopvol, dan weer drie stappen terug. Altijd klonk het, “maar ze blijft ervoor gaan, ze is super positief”. En dan ineens … Op je website leren we je nu vreemd genoeg beter kennen, zoveel mooie verhalen, zoveel levens die je raakte. Wat een prachtig idee van je, zo je familie, vrienden en kennissen hun herinnering aan jou te laten delen. Fijn dat we daar deel van mogen zijn. Lieve groetjes, Veerle en Alex
Nena Bernard uit Schoten schreef op 06/03/2015 om 11:31:
Lieve Marijke! Waar is de tijd gebleven? Vroeger speelden we altijd samen met de buurkinderen buiten. We hadden onze vaste kliek: jij en je zus Silke, de zusjes Koens, Evi, Steven & Nathalie, Ellen & Eva en mijn broer Thomas en ik. Uren touteren in onze tuin, skaten rond de blok, wedstrijdjes lopen,.... uiteraard waren er ook onze beruchte misverkiezingen op het einde van de vakantie! :) Liedjes zingen, dansen en jaja er was zelfs een badpakkenshow bij!! Toen we allen groter werden gingen we elk onze eigen weg en verwaterde het contact, maar het bleef een plezier om je tegen te komen. Altijd even goed gezind en met een grote glimlach op je gezicht! :) Je was altijd heel oprecht! Het zonnetje in de buurt! Je papa kom ik regelmatig nog tegen en dan doen we ook altijd een babbeltje. Van hem hoorde ik dat je ziek was en dat het zo'n oneerlijke strijd werd... Ik bewonder je enorm voor je strijdlust en je positieve ingesteldheid! Dat typeert je enorm! We gaan je nooit vergeten, lieve Marijke!! Bedankt voor alle mooie momenten! Het ga je goed! XxX Nena
Bernadette en Johan uit Gent schreef op 06/03/2015 om 11:25:
Veel sterkte gewenst aan de familie en kennissenkring bij dit veel te vroege heengaan.
kris uit schoten schreef op 06/03/2015 om 09:52:
Hey Marijke, ik heb je niet zo goed gekend, maar ik herinner me toch enkele gesprekjes, waarin je onwaarschijnlijke moed en doorzetting een diepe indruk nalieten. Ook ik zal nog dikwijls aan je denken ! Dikke x
Monique uit Brasschaat schreef op 05/03/2015 om 23:57:
Lieve Marijke, Ik leerde je kennen toen je in KLINA kwam werken. Je was een spontane, goedlachse meid. Altijd opgewekt en vriendelijk. Ik heb je nooit slechtgezind of kwaad gezien. Kortom een toffe collega om mee samen te werken en een prachtig mens. KLINA was een tussenstation, je toekomst lag elders. Het leven lachte je toe ... totdat het noodlot anders besliste. Je hebt zo dapper gevochten tegen die verschrikkelijke ziekte. Helaas was het een oneerlijke strijd die je niet kon winnen. Ik bewonder jou omdat je de moed had om heel bewust moeilijke beslissingen te nemen. Je was en blijft een voorbeeld voor ons allemaal. Jouw leven was veel te kort, maar je hebt een onuitwisbare indruk nagelaten bij iedereen die jou gekend heeft. Ook ik ben blij dat ik je mocht kennen. Ik zal je nooit vergeten en altijd met warme genegenheid aan jou terugdenken. Het ga je goed daarboven. Als glinsterende ster of warme zonnestraal, je zal blijven schitteren aan het firmament. Je familie en vrienden wens ik veel sterkte om dit grote verdriet te verwerken. Marijke, nog een dikke knuffel en bedankt voor al het goede en mooie dat je ons gaf. XXX
An en Paul uit Schoten schreef op 05/03/2015 om 20:42:
Lieve Marijke, We kennen je al zo lang. Het eerste kindje van Christel en Luc. En nu zo'n verdriet , ons hart doet zeer. Degene die we kenden is er nu niet meer! Er stromen tranen, onze keel knijpt dicht en in onze gedachten zien we steeds jouw vertrouwde gezicht: je fonkelende ogen, je enthousiaste lach , je kuiltje in je wangen,... We gaan je zo missen! Marijke, je was zo moedig en dapper en blijft voor altijd in ons hart. Jij bent nu ons grote voorbeeld van doorzetting en wilskracht, van positivisme en van genieten, van amuseren en warme vriendschap. Rust nu maar uit. Slaapwel! An en Paul xxx
Manuella uit Berendrecht schreef op 05/03/2015 om 19:42:
Lieve Marijke, Het ging even fout daarnet... emoties? hoe dikwijls heb ik niet tegen je gezegd: doe het eens wat rustiger aan... maar nee, zo was je niet, altijd maar doorgaan en blijven lachen. Zo was je wel! Lieve Marijke, weet dat ik je nooit zal vergeten! Dank dat je ons zo dikwijls uit de nood geholpen hebt. Wat ben ik oprecht blij om zo'n persoon als jij heb mogen kennen. Het ga je goed, Marijke, dikke kus xxx
Manuella uit Berendrecht schreef op 05/03/2015 om 19:38:
Lieve Marijke, Net zoals iedereen hier jou beschrijft is dit ook mijn gedacht. Altijd positief en goedlachs. Ik ken je als een harde werker die altijd klaar stond om iedereen te helpen. Hoe dikwijls heb ik niet tegen je gezegd: Marijke, doe het eens w
Lisa uit Antwerpen schreef op 05/03/2015 om 18:17:
Lieve Marijke, ik las net deze wondermooie zin: "Er is een verschil tussen 'voor altijd weten' en 'nooit meer vergeten' "... Lieve collega, weet voor altijd dat ik nooit zoveel levenslust, kracht en vrolijkheid zag als ik bij jou heb gezien. Weet ook voor altijd dat ik zo ontzettend veel bewondering voor je heb en blijf hebben. Lieve Marijke, weet voor altijd dat geen van ons je nooit meer vergeet.
robeyns - Goudman uit schoten schreef op 05/03/2015 om 16:42:
Marijke, We zullen je blijven herinneren als een toffe, opgewekte meid. Nu zal je een sterretje aan de hemel zijn dat waakt over je familie.
Sisse uit Mortsel schreef op 05/03/2015 om 15:04:
Steeds opgewekt en één brok energie en enthousiasme, zo herinner ik me je vanop de jeugddienst in Mortsel. Een meerwaarde voor het Mortselse jeugdwerk, zowel als professional en als persoon. We gaan je missen Marijke, het ga je goed...
Hilde Van Camp en Ajmal uit Antwerpen schreef op 05/03/2015 om 14:29:
Er zijn gewoon geen woorden voor.... Wij wensen vooral veel sterkte aan Christel, Luk en Silke en ook aan de hele familie. Je zal een grote leegte achterlaten.
chris odette sonja gert uit mortsel schreef op 05/03/2015 om 14:17:
Lieve lieve marijke (joke) Wat missen we jou. Onze gesprekjes op de bankjes van de school.de grapjes toen we jou joke noemden (vond je toch zo grappig) Vergeten zullen we je nooit. Het ga je goed xxxxxxxxxx
Danielle Van Gompel uit Zoersel schreef op 05/03/2015 om 12:02:
Marijke.. Ik heb al veel aan jou moeten denken deze week.. Ik vernam het nieuws twee maanden geleden van de eigenares van ZUM, een lunchadresje waar jij vaak kwam en toen ook was. Je was druk aan het vertellen tegen je vriendinnen en ik dacht..Marijke nog altijd die spontane guitige meid die oh zo graag babbelt en weet wat ze wilt. Toen jullie doorgingen vernam ik dat je ziek was..Wat verschoot ik! Ik kon het niet geloven..had ik je nog maar even dag gezegd. We hebben onze kleuter en lagere schooljaren samen doorlopen, nadien scheidden onze wegen. Hoe oneerlijk kan het allemaal zijn. Marijke, het ga je goed daarboven. Je zal gemist worden!
Monique uit Wuustwezel schreef op 04/03/2015 om 21:51:
Marijke, ik kende je niet zo goed maar wat ik me herinner is steeds die vrolijkheid, die blije lach, een echt zonnetje. En o zo moedig ! Knap hoor, een voorbeeld voor ons allemaal. Het ga je goed lieverd. Vanaf nu ben je een stralende ster. Of wie weet... een bewaarengel ?
Jef en Pascale Faes-Dierckx uit Oelegem schreef op 04/03/2015 om 20:15:
Hey Marijke, we hebben je niet zo goed gekend. Jaren geleden kwam je – tijdens een roefeldag –mee in ons kraam op de markt wafeltjes verkopen. Je was vriendelijk, lief, bij de pinken en charmeerde onze klanten. Toen bleek dat je grootmoeder regelmatig bij ons koekjes kwam kopen; zij kwam die dag ook langs. Sindsdien hield zij ons steeds op de hoogte van je wel en wee: je studies, je reizen… en ook je ziekte. Af en toe kwam je zelf eens dag zeggen. Drie weken geleden vertelde je grootmoeder dat het afscheid niet lang meer op zich liet wachten… en nu is het zover. Maar je hebt afdruk nagelaten op deze wereld. Voor ons ben je en blijf je ons speciaal roefeldagmeisje. Het ga je goed. Jef en Pascale
stefania jasinska uit antwerpen schreef op 04/03/2015 om 17:51:
Marijke ik ga nooit meer je vrolijke 'dag stefani' horen. Dank u voor elke lieve woord en voor glimlach. Ik ga je nooit vergeten.
Wim Robeyns uit Schoten schreef op 04/03/2015 om 13:06:
Marijke, ik sluit me aan bij hetgeen Walter hieronder treffend beschrijft. Hoe we elkaar -jij, Walter en ik- na 40 km bij den Duvel overtuigden dat het wijzer was om op te geven dan deze onwaarschijnlijke dodentocht verder te zetten. Terwijl we uitcheckten konden we je nog net opvangen toen je in zwijm viel, als was het om te bevestigen dat we de juiste beslissing maakten. Daarna op de EHBO had ik nog nooit iemand zo zien bibberen onder aluminiumfolie. Naast jou lag een man die er nog erger aan toe was. Hij wandelde steeds op blote voeten maar deze keer was 100 km op een koude ondergrond toch iets te ver. De verplegers wisten niet wat ze zagen. Wat hebben we nadien nog lang gelachen en gegrapt om dit alles. En geen van ons heeft zich inderdaad nog opnieuw aan die dodentocht gewaagd. Twee jaar geleden in Cuba herinner ik me je omwille van je enthousiasme en ook omwille van je uitgesproken mening over alles we daar zagen. Het liet je allerminst onbewogen en je Spaans kwam uitstekend van pas om de mensen daar over allerlei te bevragen. Wie had toen echter kunnen denken dat we je nu gingen verliezen. Het is niet te vatten.
Walter Verstrepen uit Schoten schreef op 04/03/2015 om 10:26:
Beste Marijke, de laatste weken heb ik dikwijls moeten terugdenken aan die avond, die nacht, die ochtend. Bornem. In al ons enthousiasme hadden we ons laten overhalen om mee te doen aan de Dodentocht. Voor het goede doel : het Kinderkankerfonds. Wat hebben we gewandeld die avond. Snel gewandeld. En ook die nacht gewandeld en gerust en trager gewandeld en getrekkebeend en nog trager gewandeld. En we hebben elkaar teruggevonden, die ochtend, op het binnenplein van brouwerij Duvel te Breendonk, op het slagveld der onvoorbereiden. Totaal uitgeput. Zittend op lege kratten bier. En we hebben daar gelachen. Vooral gelachen. Dat kon jij goed. Nadien zijt ge nog ferm van uwe sus gedraaid. En hebben Wim en ik met jou een uur in de EHBO-post gezeten. Onderkoeling. Oververmoeidheid. Of zoiets. Wat lag jij te rillen onder je dekentje en aluminiumfolietje. Het moet een van de weinige momenten in je leven zijn geweest dat je niet aan het lachen was. Buiten deze anekdote, deze herinnering, heb ik op dit moment niet meer te vertellen. Ik kan je niet beloven dat ik de Dodentocht nog eens ga doen. Nee, ik weet het zeker : ik ga dat niet meer doen. Maar wat ik je wel kan beloven is dat telkenmale ik nog een Duvel drinkt, ga ik even aan jou denken en aan het binnenplein, aan dat slagveld der gesneuvelde enthousiastelingen. En niemand hoeft dat te weten. En als je het niet erg vindt dan neem ik nu een Duvel. Of nee, wacht, ik neem een Vedette. Dat past wel bij jou. Misschien staat jouw foto er op. Een toast, op het binnenplein maar vooral, op jou, Marijke!
Elke uit Schoten schreef op 04/03/2015 om 09:35:
Liefste Marie van de gendarmerie, mijn eerste levendige herinnering aan jou: Rivierentocht als speelclubje op kamp. Ik stond al ongeduldig te trappelen in het water en jij had hier echt geen zin in. Je deed er dan ook alles aan om het vertrek uit te stellen, een toiletbezoek, nog eens van broek wisselen, je watersandalen 'kwijt' zijn en ik maar roepen dat je voort moest doen... Jij was de voorzichtigheid zelve en ik had allesbehalve geduld! Kort na het vertrek stond je in paniek te roepen, je was een watersandaal kwijt. Alle koeien in de wei hebben geweten dat jij, Marijke Geerts, op blote voeten door de rivier terug moest. Tot op de dag van vandaag blijft het een wonder dat ik je niet daar kopje onder ben komen duwen en jij niet met een tak mijn mond hebt gesnoerd... Ondanks de verschillen konden we wel opschieten met elkaar. Toen je vertrok en een echte globetrotter werd, had ik niets dan respect, zo stoer! Na thuiskomst vormden we al snel ' de 4 musketiers'. We beleefden de beste 'private birthdayparties', maakten een leuke reis naar Amsterdam, aten 's nachts durums terwijl jij belaagd werd door een ongewenste aanbidder, organiseerden pokernights bij jouw thuis, we keken slechte films alleen maar omdat jij 'den Justin' zo graag wou zien en je leerde me met oneindig veel geduld de zonnegroet in de tuin want dat vond je belangrijk "allé dat je dat niet kan"... Niet flauw doen, blijven gaan... Liefste Maria, mijn volgende Virgin Mojito drink ik op jou! Te quiero mucho! XXX Smelleke
Hello Schoten uit Schoten schreef op 04/03/2015 om 09:05:
Dag Marijke, Je passage langs ons festival was, spijtig genoeg, te kort. Persoonlijkheden zoals jij heeft ons festival en deze wereld nodig. Aangenaam, onbaatzuchtig en steeds klaar staan voor anderen, zo zat je in elkaar. Vooral onze gidsenploeg, waar je deel van was, is zeer aangeslagen door dit verlies. Als je naam valt dan zal er met een zeer warm gevoel aan je terug gedacht worden. We wensen ook je familie erg veel sterkte toe, ze zullen het nodig hebben. Namens de ganse ploeg van Hello Schoten, Marcel Vervoort, voorzitter.
Tanith uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 22:24:
Liefste ruwe bolster met een blanke pit, Ik weet perfect waar jij nu zit. Ergens op een terrasje, in de stralende zon. Met voor u een roséke en een zakje cheetos (waarvan wij nog altijd niet begrijpen dat jij dat lekker vindt). Zoals altijd luidkeels aan het sjauwelen over alle reizen die je hebt gemaakt of trots aan het vertellen over je job. Of zou het gaan over alle stoten die je weer hebt beleefd of over die ene knappe jongen in de bus. Op de achtergrond hoor je een leuk liedje en spontaan gaan die vingers in de lucht en straks rij je door in je sjieke bak en krijgt iedereen een pauselijke wuif. Maar wacht Marcus, blijf nog even zitten, drinkt uw roséke heel traag op. Straks komen wij er aan en zitten we met zen allen op dat terras, op onze volgende date. Jij bent gewoon veel te vroeg vertrokken en wij zijn weer fashionably late. Dikke zoenen, Tabitha
Marlies Thomaere uit Berchem schreef op 03/03/2015 om 22:03:
Lieve Marijke... Onwezenlijk, dat jij er niet meer bent. Ik kan het niet geloven. We hebben elkaar de laatste jaren niet meer gezien, maar toch heb ik nog sterke en warme herinneringen aan jou: je aanstekelijke schaterlach die je van ver op het chiroveld kon horen, je positieve ingesteldheid, je gezellige ik... Na de lagere school en chirojaren kwamen we elkaar een tijd later weer tegen in het AFS-veld, het grote avontuur tegemoet. Nu ga je waarschijnlijk een nog groter avontuur tegemoet. Hopelijk zien we elkaar op een dag weer zodat we nog eens kunnen bijkletsen. Een hele dikke knuffel.
Sint-Cordula instituut uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 21:21:
In naam van alle leerkrachten, secretariaatsmedewerkers van het Sint-Cordula instituut. We vernamen het overlijden van Marijke Geerts, een oud-leerlinge. In juni 2004 studeerde ze af in 6 Boekhouden-informatica. Wij herinneren haar als een positieve, goedlachse en geëngageerde leerling. Wij wensen haar familie en vrienden veel sterkte.
Alain, Katja en de kids (buren) uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 21:19:
Lieve Marijke, we hebben je gekend als een vrolijke, goedlachse meid. Je hebt ondanks je korte leven wel degelijk je steen in de rivier verplaatst. Je leeft verder in de herinnering van veel mensen. Het ga je goed.
Charis Rouchet uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 20:13:
Lieve Marijke, dit nieuws heeft een diepe indruk op me nagelaten. Woorden schieten me tekort. Ik ken je al enorm lang. Samen vele mooie momenten beleefd op school, festivals en vele feestjes. Af en toe verloren we elkaar uit het oog, echter nam dit niet weg dat onze vriendschap steeds is blijven bestaan. Je was altijd die vrolijke meid die ik steeds heb gekend. En zo zal ik je altijd blijven herinneren. Een vrolijke en sterke meid die positief in het leven stond. Ik heb de laatste dagen enorm veel aan je gedacht, en ik zal je voor eeuwig in men hart dragen. Veel liefs, en sterkte aan de familie!
Ilse uit Antwerpen schreef op 03/03/2015 om 18:56:
Marijke, met de breedste glimlach van chiro Filippus. Ik heb veel aan jou gedacht de voorbije dagen, wat een onwerkelijk nieuws. xx, Ilse
Robine uit Vosselaar schreef op 03/03/2015 om 15:44:
Dag Marijke, Toen het nieuws van je overlijden kwam, was ik verbouwereerd. Omdat we al een tijdje geen collega’s meer waren, wist ik niet hoe het met je ging. De laatste keer dat ik je zag leek je nog zo sterk, onsterfelijk zelfs. Ik kon niet geloven dat het zo snel was gegaan. Zelfs voor ik wist dat je ziek was, bewonderde ik je al. Om je lach, die legers kon ontwapenen. Om je vermogen kleur te brengen in zelfs de meest grauwe omgeving. Als ik de reacties hier zie, merk ik dat ik toch gelijk had. Onsterfelijk was je, en ben je nog steeds. Ik had je graag langer en beter gekend.
Julie uit Antwerpen schreef op 03/03/2015 om 15:16:
Marijke, Marie, Marcus, Lang getwijfeld om al dan niet iets te schrijven, want dan is het ineens zo 'echt'. We hebben zoveel herinneringen samen, ik leerde je kennen in de chiro als onze leidster. We kende je helemaal niet goed, maar je viel uiteindelijk supergoed mee! En wat hebben we daar wat afgelachen, als ik ook maar iets vond om je te plagen deed ik dat ook. Dat was zo geweldig, je was zo'n gemakkelijk slachtoffer! :) De graafste herinnering toen was toch wel ons nachtspel dat volledig in het water viel door een dief die op de vlucht was! En wij maar denken dat jullie dat echt wel hadden georganiseerd, met politie en al! Later leerden we elkaar beter kennen, we werden ook vriendinnen in plaats van de 'leidster-lid-relatie'. We hingen altijd in dezelfde kroegen, den trol of cantina. Altijd maar lachen met elkaar. Ook alle feestjes waren onveilig voor ons, want als we ergens konden shaken, deden we dat ook met alle plezier. Hierbij maakten we wat legendarische avondjes mee, denk maar aan Lx2! Of de andere keren waarop we iets te diep int glas keken. Achteraf allemaal heerlijke verhalen om mee te lachen! Toen je opnieuw je diagnose kreeg, wist ik nooit goed hoe te reageren. Ik heb het altijd al lastig gehad met zo’n situaties. Ook toen voelde ik me zo hulpeloos, wat kon ik toch doen om er voor je te zijn. En wat heb ik een spijt dat ik geen afscheid van je heb kunnen nemen. Ik had je nog zoveel te vertellen. Ik ben zo ongelooflijk blij dat ik de eer heb gehad om jou te leren kennen. En ik denk dat er velen zo over je denken! Maar man ik ga je zo hard missen! Toen we zondag het nieuws vernamen, hebben we onmiddellijk afgesproken met de vriendinnen. Niemand wou graag alleen zijn, want we waren altijd een bende die graag dingen samendeden! Dus gingen we samen iets drinken en eten in den trol. En ik moet eerlijk toegeven, dat deed raar. Je merkte dat iedereen anders was, stiller, omdat we jou misten... Het zal de eerste weken, maanden en misschien zelfs jaren, raar zijn om op dezelfde plekken te komen waar je met ons altijd naar toe ging. Maar weet Marijke, dat ik je nooit zal vergeten!
Ellen VE uit Edegem schreef op 03/03/2015 om 14:23:
Lieve Marijke, ik kreeg zonet je laatste brief. Ik mis je zo. Ik doe een beetje alsof je gewoon aan de andere kant van het www zit, voor een scherm en ik toch nog even met je kan praten. Gezellig. Zoals vroeger. Maar ik zou zo graag nog even bij je binnenlopen en geniet van je warmte, je lach, je vrolijkheid. Nog nooit heb ik zo gewenst dat de overkant een zalige plek is, waar je volop kan genieten van alles wat je gelukkig maakt. Het is je 100% gegund! Warme knuffel... LL
nonkel Luk uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 14:08:
Marijke, Altijd bekommerd om de anderen. Tot de laatste dagen was je nog meer bezig met het wel en wee van je bezoekers dan met jezelf. Daar kunnen we allemaal nog veel van opsteken Marijke ! Het ga je goed, ginder aan de overkant, en laat ze genieten van je zonnetje Voor altijd in ons hart tante Greta & nonkel Lukas
Michel Van Look (buur) uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 13:32:
Ik heb je niet gekend, maar je glimlach spreekt boekdelen. sterkte voor de familie
Kris uit Schoten schreef op 03/03/2015 om 13:31:
Marijke, Je zat in de lagere school samen in de klas met ons Joline.Ik herinner je me als een lachend en optimistisch meisje.Ik lees hier dat dit altijd zo gebleven is.. x
t. annemie uit bornem schreef op 03/03/2015 om 11:59:
lieve nichtje, wat mij vooral zal bijblijven is dat je heel goed wist wat je te wachten stond en toch na ieder slecht bericht terug de moed in je handen nam. Dat je nooit klaagde al denk ik dat je dikwijls niet meer kon. Je maakte het je omgeving helemaal niet moeilijk met je ziekte integendeel jij gaf nog moed aan de anderen rondom jou. Ben blij voor je dat je rust hebt gevonden en niet langer hoeft te vechten. Het spreekwoordelijke "zwarte gat" komt er wel voor je familie maar uiteindelijk zal weer kunnen worden geglimlacht bij de mooie herinneringen en anekdotes. Het ga je goed ginder boven, gisterenavond waren er alvast veel blinkende sterretjes, dikke knuffel. ps. hopelijk is de rijstpap daar even lekker als die van moeke Schoten
Roxanne uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 23:03:
Lieve Marijke. Ik bewonder je! Wij konden samen de kanker aan. Maar bij jou was het helaas geen eerlijke strijd... Toen ik te horen kreeg dat ik voor de tweede keer geopereerd moest worden, was jij onmiddellijk bezorgd. Ik dacht toen: 'alé Marijke, denk toch ook eens aan uzelf!'. Maar zo was je. Je stuurde me nog een berichtje voor de operatie. Ik heb soms slechte momenten gehad, maar dacht toen telkens 'komaan Roxanne, doe het voor Marijke! Laat zien dat je ook zo sterk kan zijn!' Want dat was je, ontzettend moedig! Ik troost mezelf bij het idee dat je je nu eindelijk niet meer sterk hoeft te houden en geen pijn meer hebt. Bedankt voor alle steun!xxx
Nonkel Danny en tante Marina uit oostmalle schreef op 02/03/2015 om 22:49:
Lieve Marijke , zoals je het zelf in je bericht hebt geschreven , bewaar mij in jullie hart ! Zeker en vast ! We zullen je nooit vergeten ! Veel liefs , tante Marina en koeke ( nonkel ) Danny
Jan uit Bornem schreef op 02/03/2015 om 22:48:
we weten niet of je nu ginder terug samen bent met oma, met vake, met Katrien en de anderen die je zijn voorgegaan. Maar indien dit zo zou zijn, dan is het waarschijnlijk ineens een stuk plezanter voor hen : altijd goed gezind en bezorgd voor anderen. Het ga je goed !
Veerle uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 22:20:
Gracias por sus historias entusiastas acerca de Guatemala . El brillo de sus ojos cuando te dijeron sobre él , que nunca olvidaré . Sueno profundo chica!
Kim Teysen uit Kapellen schreef op 02/03/2015 om 22:14:
Lieve Marei! In het middelbaar hebben we elkaar leren kennen. Al snel werden we goede vriendinnen. We zaten wel niet in dezelfde klas, maar dat maakte niet veel uit. Wat hebben we leuke tijden beleefd, mijn middelbaar had zeker niet zo goed geweest moest ik jou niet hebben gehad. Ik mocht vaak blijven slapen, want we wisten dat we dan langer konden wegblijven samen. Al was het een chirofeestje of iets drinken in den Trol. Ik was altijd welkom bij jullie thuis. Ik herinner me verschillende avonden in de Volklust, waar we met twee beschonken naar huis gingen. Zalig om dan bij je te blijven slapen en nog minstens een uur te blijven doorpraten. 1 keer had je zelfs enkele kledingstukken in de voortuin laten slingeren. Onze tripjes met school naar Londen en Praag zijn in mijn geheugen gegrift. Na het afstuderen zijn we elkaar altijd blijven zien. Samen met Petra hebben we nog leuke tijden beleefd. Een weekendje naar Oostduinkerke was daar één van. Zelfs toen ik Michael leerde kennen, was je meteen blij met mijn keuze. "Dat is pas de man voor u", zei je. Toen ik trouwde was jij ook de enige die perfect mijn trouwjurk kon beschrijven, zonder je het gezien had. Je kende me zo goed. Die dag heb je toen niet kunnen meemaken, wat had je toen spijt. Maar in gedachten heb je altijd aan mij gedacht. Toen onze Len geboren werd, was jij ook weer één van de weinigen die er bonk opzat met onze naam. Je kende me. Zelfs toen ik minder tijd had, was je steeds geïnteresseerd in mijn gezin en was je zo bezorgd en begaan met mij. Dat toonde aan hoe een goede vriendin je was. Zelfs tussen je eigen problemen en ziekte had je tijd voor mijn verhaal en vroeg je steeds hoe het met ons was en met mijn kids. Je hebt me zoveel gegeven. Je was, bent de sterkste vrouw die ik ken. Ik heb oneindig veel respect voor je. Jij met je positieve vibe, zalige lach en oneindige goedheid. Ik ben dankbaar voor alles wat we samen beleefd hebben. Bedankt Marei voor alles! Ik zal je missen! Je blijft voor altijd in mijn hart en ooit zien we elkaar weer! xxxx
werner fort4 uit Wilrijk schreef op 02/03/2015 om 21:43:
Marijke, ik leerde je kennen tijdens één van de evenementen op fort4.Het weer was niet geweldig maar toch scheen de zon want jij was er met al je energie,je fantastische glimlach,je zin voor humor,kortom je verschijning! Ik kende je daarvoor niet maar kende je opeens keigoe! Bedankt meid,het ga je goed waar je ook bent! W ps nog de groeten van de Mo
ingrid uit Oostmalle schreef op 02/03/2015 om 21:15:
Lieve Marijke, Wat ben ik blij jou gekend te hebben, jou lach en positiviteit zullen altijd in mijn geheugen gegrift staan. Je was een fantastische jonge dame met een ongelooflijke sterke persoonlijkheid, een voorbeeld voor ons allen, jong of oud ! Je maakte zo vele levens rijker, en dat zal je van daarboven zeker ook blijven doen. Een enorme leegte laat je nu achter bij alle mensen die jou op je korte levensweg hebben mogen ontmoeten, ook al was dit voor sommigen slechts enkele malen. Mooi dat je de baby van Silke nog hebt kunnen horen en zien, weliswaar niet geboren, maar wees maar zeker dat hij/zij zijn Tante zal leren kennen ! Waak over je familie, vrienden en kenissen, en hoop mee dat zij van alle mooie herinneringen aan jou kunnen genieten. Jij gaat nooit dood, jij leeft verder in de mooie herinneringen en zal nooit vergeten worden ! Het ga je goed Marijke, en we kijken uit naar de mooi nieuwe ster aan de hemel ! xxx Ingrid
Johan Oomens en Gina van Leijsen uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 20:58:
Hier zijn geen woorden voor! Dag mooie, lieve goedlachse Marijke. Moge het je goed gaan daar aan de andere kant. Je zal niet vergeten worden.
Nathalie Maes uit Brasschaat schreef op 02/03/2015 om 20:34:
Lieve Marijke, waar is de tijd.. Op woensdag en in de weekends speelden we in onze straat.. De ene keer bij Nena & Thomas, de andere keer bij Ellen & Eva, bij je nichtje Julie of bij jullie.. Tijdens de zomer van 1995 kwam mijn broer Steven met het geweldige idee om een feest te organiseren voor onze ouders.. We gaven het de naam 'Headkids'. Een misverkiezing werd georganiseerd (die door je zusje werd gewonnen), verschillende musikale acts.. Het was een geweldige avond. Toen mijn ouders gingen scheiden, zijn ook onze wegen gescheiden.. Een kleine 20 jaar later kom ik via mijn school, Sint-Cordula, waar ik nu werk te weten dat jij er niet meer bent.. Waarom jij? Je was steeds zo vrolijk, goedlachs.. Ik ben met verstomming geslagen. Hopelijk gaat het je goed! Veel sterkte voor je lieve ouders en kleine zus! xxx Nathalie
Julie Daelemans uit Antwerpen schreef op 02/03/2015 om 20:32:
Marijke, Als ik deze mooie en lieve woorden hier lees over jou, dan voel ik me zeer vereerd dat jij mijn nichtje mocht zijn. Ook heel trots, want het is hélemaal waar wat er hier wordt verteld en herhaald, je had geen dapperdere strijd kunnen leveren! Anderzijds voel ik me stom, écht stom. Want ik heb de laatste jaren veel te weinig van me laten horen. In onze kindertijd was dit wel anders. Tijdens de schoolweek was ik vaste klant aan huis bij jullie: 's ochtends voor een wit boke met muizenstrontjes en 's avonds voor een doos (!) crème-glace met nonkel Luk in de zetel. Ik ben jou en de rest van je gezin zo dankbaar voor deze tijd, want ik heb er ontelbaar veel leuke en grappige herinneringen aan overgehouden. Ook een héél groot litteken op mijn bolleke... Maar dat is je vergeven, je was dan ook een groots persoon... Hou van je, knuffel... Je klein, vervelend nichtje Julie
Tine uit St job schreef op 02/03/2015 om 20:30:
Marijke het gaat je goed je bent te jong om te gaan maar spijtig genoeg beslissen we het niet zelf . Ik ken u als een vrolijke meid die bij ons op Carrefour vakantiewerk deed altijd vrolijk alles was goed ooit zien we elkaar terug dikke xxxx Tine
hilde vissers uit schoten schreef op 02/03/2015 om 20:22:
Marijke....als ik de herinneringen hier over je lees dan gaat het steeds over je gulle lach, je positieve kijk, je vechtlust... Je wordt gemist... Je leeft verder in zovele harten en gedachten... Tot later, daar waar we elkaar terug gaan ontmoeten...
Mark en Anjes GROENINCKX uit Tervuren schreef op 02/03/2015 om 19:59:
Als collega en tractorvriend van Uw papa leerde ik jaren geleden een goedlachse en genietende rustige familie kennen . Als ik jou zag was het dikwijls schaterlachen en plagen en zelf tijdens je ziek zijn en je revalidaties was er je lach . Tijdens je laatste verhuis was zelf jij attent met koeken en taart en ging je in de namiddag zelf naar je oma met taart want het was haar verjaardag. DANK JE omdat we je mochten leren kennen . We zullen je papa en de familie wel helpen en zijn blij dat we een klein stukje van je leven mee mochten genieten van je lach . DANK U WEL MARIJKE het gaat je goed waar je ook bent . Mark en Anjes
Familie Groder vom Pahlhof uit Kals, Oostenrijk schreef op 02/03/2015 om 19:36:
Es wird stille sein und Leere. Es wird Trauer sein und Schmerz. Es wird dankbare Erinnerung sein, die wie ein heller Stern die Nacht erleuchtet, bis weit hinein in den Morgen. Viel Kraft für Euch. Uns ist bewußt, dass unsere Worte nur wenig Trost spenden können. Nur die Zeit lehrt uns mit dem Unbegreiflichen zu leben.
Evi Kempen uit Antwerpen schreef op 02/03/2015 om 19:34:
Een hele zomer lang spelen op straat, van tuin tot tuin lopen, spelletjes bedenken, rollerskaten, badmintonnen, maar vooral veel lachen! Het was altijd gezelliger met jou erbij! Je koos ervoor om positief in het leven te staan, jammer dat het net voor jou zo snel voorbij moet zijn …
KaatVdA uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 19:14:
Echt leiding nodig... Toen kwam het goede nieuws. Marijke, op dat moment in Guatemala, wilde wel leidster worden. En dat gebeurde. Aanvankelijk levend op een wolk, sprekend over een zus ginder, een fantastische tijd ginder, was ze snel terug eentje van ons, van Filippus (en ik was VB). Dan begon je leven hier terug, vooral met een leuke zus en MIt en Trees hier. Vol overgave, steeds aanwezig, een echte goei leidster, maar vooral een fijne madam. Je had een ongelooflijk verantwoordelijkheidsgevoel, maar combineerde dat ook wel met veel plezier en een serieuze dosis inhoud. Je volgde een parcours dat me boeide: studeerde pol & soc., avontuurlijke reizen, jeugddienst en veel vrijwilligerswerk. Je hebt je vrienden goed bij elkaar gebracht en daar gaan ze nu heel blij om zijn. Steun elkaar! Nooit zullen we aanvaarden dat jij zo jong zo'n verkeerd ticketje kreeg. Mit, Trees en Silke: ook voor jullie een dikke knuffel. Marijke, ik blijf aan je denken! Kaat
Emma Bergen (dochter van Bart,collega van Marijke) uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 19:14:
Emma (9) kwam na school altijd even langs op het bureau en deed dan een praatje met Marijke. Vandaag schreef ze dit op een briefje voor jou: "Marijke Marijke je bent zo vroeg gegaan. Marijke Marijke we missen je zo zeer. Marijke Marijke met jou er bij was de wereld veel mooier. Marijke Marijke we missen je mooie glimlach zo zeer. Marijke Marijke het afscheid is zo moeilijk."
Kathleen Verwerft uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 18:47:
Lieve lieve lieve Marijke! We kenden elkaar al zolang en hebben zoveel mooie momenten meegemaakt. Samen geknutseld in de kleuterschool, samen leren lezen en rekenen in het lager onderwijs, samen pret beleefd in de Chiro, samen gedanst en gegiecheld,... De vraag 'waarom toch?' blijft maar in m'n hoofd spoken. Ik zal je spontaniteit en je leuke lachje blijven koesteren. Marijke, ik zal je nooit vergeten!!!
nele uit lier schreef op 02/03/2015 om 18:37:
Marijke, ik herinner mij jou als de collega die alles en iedereen kon laten lachen en zelf altijd stralend voorbij liep!
Diane Ruys uit Berchem schreef op 02/03/2015 om 17:46:
Boem, paukenslag : plots komt een bericht keihard binnen. Marijke ... je rosse krullen, vrolijke lach en guitige blik ... jouw middelbare schooltijd mag dan ver achter je liggen, ik herinner me na al die jaren nog hoe je door de gangen van Cordula trippelde. Ik lees dat je jezelf trouw bent gebleven, en daar ben ik ontzettend blij om. Ik kan me enkel voorstellen hoe groot de leegte is, die je nu achterlaat. Sterkte aan je familie en vrienden.
Gerda en eddy uit St job in t goor schreef op 02/03/2015 om 17:38:
Marijke Jou heb ik leren kennen in klina altijd opgewekt en blij.Voor iedereen stond je klaar.Je hebt ook een top mama die ons op de hoogte hield in de zware periode die jullie allen moesten doorstaan.Nog zo jong en uit dit leven gerukt door da verschrikkelijk rotbeest. ik heb er geen woorden voor.Sterkte aan heel de familie in deze vreselijke periode .Het gaat je goed in die grote sterren hemel en doe de groetjes aan onze grote ster.
Lynn Koens uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 17:21:
Marijke, weet je nog toen we allemaal nog wat jonger waren? De kinderen uit de buurt zowat allemaal rond dezelfde leeftijd; jij en je zus Silke, Nena en haar broer Thomas, Ellen en Eva en mijn zussen Ellen en Kim. In de zomer konden we uren rond de blok fietsen en skaten of uren in het zwembad doorbrengen. Kim en ik hoorden bij de jongeren en jij zorgde dan als een echt mama'tje voor ons. Dat we niet op straat zouden gaan of dat we snel een handdoek rond ons kregen na het zwemmen. Heel zorgzaam! Altijd vriendelijk en goedlachs! Marijke, zoals je naam het zegt je maakte het leven van de mensen die je tegenkwam 'rijker'. Je was een fantastisch persoon of beter gezegd je bent een fantastisch persoon, want je zal bij vele mensen in hun hart en herinneringen blijven verder leven.
Rademakers Jason uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 17:19:
ik herinner me nog toen ik 10 jaar werd (4 jaar geleden) en we gingen eten in den horst. Het was de dag erna Valentijn en de zaal was versierd met rode ballonnen met hartjes. Van Marijke kreeg ik er één voor mijn verjaardag....tof hé! (ik ben de kleinzoon van Annie Aertssen)
Wim schreef op 02/03/2015 om 17:16:
Eerlijk!? Eerlijk is het niet ! Als patiënte heb ik je (helaas) maar een tweetal keer mogen ontmoeten, en ondanks je miserie liet je me lachen . Dat maakt ons werk dan weer even de moeite ! Veel sterkte aan gans de familie
Ludo uit Oostmalle schreef op 02/03/2015 om 15:16:
Lieve Marijke, Jou herinneren is glimlachen, altijd opnieuw. Hoe gering de ontmoetingen met jou ook waren, je optimisme en levensvreugde waren de steeds terugkerende vast waarden. Na jou terugkeer uit Guatemala was je op bezoek bij je Tanta Marina en had ik de mogelijkheid om even met jou in het spaans te praten, en zo vroeg ik je of je de verplaatsingen daar per "coche" deed. Je keek heel verbaasd ... gevolg door een schaterlach ! Heb ik iets gemist vroeg ik je en je verklaarde dat je dat niet had gedaan, omdat coche een varken is in Guatemala en geen auto (zoals in het europese spaans). Ja was een vlotte fantastische meid, en zo zal ik je altijd blijven herinneren. Veel sterkte aan de ganse familie ! xxx Ludo
Gerdje Van Overloop uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 14:51:
Een ontmoeting op kantoor een ontmoeting op een vergadering, een kantoorbabbel aan de telefoon, altijd was het gewoon aangenaam, lekker gewoon, nooit moeilijk doen, integendeel. Vol levenslust klonk je, al wist ik beter intussen. Ik heb getracht erover te zwijgen in mijn omgeving, uit respect voor jou, zodat je de tijd kon nemen die je nodig had. Deed ik dat verkeerd ? Nooit zal ik het weten. Dank Marijke...
Stefan uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 14:20:
hallo Marijke, zo'n vrolijke, lieve, toffe, jonge dame vol met levenslust...waarom zo jong...waar je ook bent, het ga je goed...alvast heel veel sterkte en moed aan je ouders, je zus en de hele familie
Joke bergmans uit schoten schreef op 02/03/2015 om 14:18:
Marijke: altijd lachen, een helpende hand, staat voor iedereen klaar, heeft een luisterend oor, vrienden voor altijd, een echte Chiro meid. Zo zal ik je in mijn hart houden. Dikke zoen
Charlotte uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 13:48:
Marijke, Jou ken ik als een vrolijke, warme, enthousiaste, sterke, pittige en toffe madam van de jeugddienst. Jammer dat ik je niet beter heb leren kennen. Ik ben er zeker van dat, waar je nu bent, het een vrolijkere en leukere plek is geworden! Het ga je goed.
Cleo uit Sint-Job schreef op 02/03/2015 om 13:19:
Lieve Marijke, jammer dat ik dit bericht zo vroeg moet schrijven. Ik wil je bedanken voor de leuke tijd die je ons bezorgde in de chiro. Ik heb je gekend als een goedlachse chiromeid die steeds het positieve in de anderen zag. Hopelijk kan je van boven meelezen naar alle mooie herinneringen die hier opgehaald worden. Het ga je goed! xxx
Ellen uit Edegem schreef op 02/03/2015 om 13:04:
Marijke... Ik denk dat het al wel duidelijk is hoe tof jij onze stageplaats hebt gemaakt. Zoals tine en Sarah al zeiden, ge waart een inspiratie voor ons. Een echte spring in het veld! Ik wil u bedanken voor alles dat ik van u heb geleerd. De jeugddienst zal nooit meer hetzelfde zijn. Bedankt om u te mogen kennen. Je enthousiasme zal ik nooit vergeten.
Leen uit Antwerpen schreef op 02/03/2015 om 12:56:
Ik leerde Marijke kennen op een inspiratievoormiddag van De Ambrassade in scoutel Antwerpen. Die dag staakte de treinen en wij waren met twee als enige op tijd. Niet babbelen met Marijke, dat was gewoon geen optie :-). Ze vertelde mij alles over haar werk, het speelplein, haar vrijwilligerswerk en we ontdekten gemeenschappelijke vriendschappen. De wereld is toch klein. Te klein voor Marijke, zo blijkt. Na die voormiddag zijn we met twee nog een koffie gaan drinken voor we terug gingen werken. Een gestolen uurtje, zeiden we nog. Ik ben er zeker van dat het ons vergeven wordt. Toen ik een paar maanden later zelf een inspiratievoormiddag organiseerde, stuurde Marijke een mail dat ze jammer genoeg niet aanwezig kon zijn. Dat ze ziek was. Marijke was wel aanwezig. “Haar behandeling was een dagje verzet”. Een mededeling, terloops. Alsof het niets was. Wat een enorm oneerlijke strijd. Wat een enorm straffe madam.
Evi uit Mechelen schreef op 02/03/2015 om 12:39:
Liefste Marijke, mijn grote Nicht. Ik herinner me nog goed, hoe wij vroeger jou ambeteerde met kleine plastic spinnen. We liepen joelend het ganse huis door tot Oma er tussen kwam. Spinnen zijn akelig vies ook al zijn ze van plastic. Paar jaar nadien vertrok je voor een jaar naar Guatemala, je kwam terug en vertelde vol leute over slangen, grote honden en spinnen, ( de echte grote vieze met veel haar en veel te grote omvang) nu waren wij het die achter het behang kropen. Mijn Grote Nicht, onlangs gaf je mij je kast cadeau, je wilde ze nog renoveren, maar zei me dat ik er vast en zeker iets moois mee zou doen. Ik kan je niet beloven dat ik ze renoveer helemaal naar jouw stijl, maar wat ik wel zeker weet is dat het mijn meest kostbaarste pronkstuk zal worden. Je bent een prachtvrouw Marijke, de meest goedhartige dame die ik ooit heb gekend, ik fluister je "ik zie je graag, tot eens weer."
Ilse Van Roosbroeck uit Edegem schreef op 02/03/2015 om 11:46:
Marijke, onze paden hebben maar kort gekruist en toch laat dit afscheid me niet onberoerd. Ik zal je herinneren als een goedlachse, warme, vriendelijke en enthousiaste vrouw. Heel veel sterkte voor je familie en vrienden. Namasté, bijzonder mooie vrouw.
Dirk en Lief Van Camp uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 11:28:
Zo jong nog, waarom toch??? Veel moed en sterkte nog voor de ouders, en heel de familie.
Eva Wuyts uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 11:17:
Tijdens het examen voor jeugdconsulent ging het mondeling examen door in een lokaal zonder ramen. Het was een lange dag en we hadden al veel goede en slechte kandidaten gezien. Marijke kwam binnen, stelde zich voor en op slag waren we allen terug wakker, vrolijk en goedgezind. Om mijn blad stonden twee dingen: ENTHOUSIAST (in hoofdletters) en zelfkennis. Het examen was op dat moment beslist. Marijke kwam bij ons in dienst en iedereen genoot mee van haar vrolijkheid. Marijke stak al haar enthousiasme in haar projecten op de jeugddienst, die dan ook tot mooie resultaten leiden. We zullen haar heel hard missen.
Jan uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 11:16:
Ik herinner mij een blauwe maandag met weinig fut en een afspraak op de jeugddienst. Toen ik ertoe kwam was de eerste persoon die ik tegen kwam Marijke.....mijn hele week was terug oké. Zoveel energie en positieve uitstraling. Het is zonde dat zo iemand zo vroeg wegvalt.
Bert Breugelmans uit Nijlen schreef op 02/03/2015 om 11:13:
Marijke, we kenden elkaar als professionals in het jeugdwerk. Ik als speelpleinondersteuner, jij als enthousiaste trekker van de Zomergrabbel. Onze gesprekken waren altijd inspirerend, geanimeerd en vol overtuiging met enkel het beste voor ogen. Een vlotte, vrolijke madam met een warm hart voor mensen. Het voelt dan ook raar en onwennig om te weten dat je er niet meer bent. Op een mooie reis, Marijke! Wie weet komen we elkaar op een dag weer tegen. Dan mag jij mij komen ondersteunen. Bedankt dat je bij ons was en dat ik je mocht leren kennen!
Christinne Van Doninck uit Rijkevorsel schreef op 02/03/2015 om 10:48:
Marijke, je was een vrolijk kind en groeide op op tot een sterke en nog vrolijkere vrouw. Je hebt je strijd gestreden. Rust nu maar uit. We zullen je missen x
Tine uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 10:38:
Marijke, je bent en blijft een bijzondere "madam" voor mij. Zo'n 3 jaar geleden stapten we samen binnen op de jeugddienst van Mortsel. Jij voor de start van een job op jouw lijf geschreven.. Ik als stagiaire. Allebei waren we klaar om erin te vliegen ! We hebben samen vele waters doorzwommen; de buitenspeeldag, de monitoren van de speelpleinwerking, het jeugdhuis,... Jouw enthousiasme en frisse wind motiveerde en inspireerde me enorm. Jouw doorzettingsvermogen en optimisme blijven me voor altijd bij. Het ga je goed daar. Want ik weet dat je ook daar het zonnetje zal zijn. Marijke, je zal gemist worden !
Tania Bienstman uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 10:34:
Ik heb Marijke leren kennen als collega: ik werd gevraagd om even in te springen op een bepaalde dag dat zij eigenlijk chemo moest volgen. Uiteindelijk ging die afspraak niet door, maar ik ben toch gekomen die dag en zo leerde ik haar kennen... Ik had veel bewondering voor haar, want ze was toen al goed ziek, maar dat liet ze niet merken! Moedige vrouw. Zij klaagde niet, was enthousiast, positief... Kunnen wij allemaal een voorbeeld aan nemen en probeer toch te genieten van het leven, ook door kleine dingen, want je ziet: het is vlugger voorbij dan je denkt! Markijke, het ga je goed!
Sarah uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 10:33:
Marijke, je bent een inspiratie voor velen, waaronder mezelf... Ik herinner me de activiteiten op de jeugddienst die met jou toch wel het leukste waren 😉 Op een zwoele lente avond frietjes bakken, de infoavond voor ouders die veeel te lang uitliep, gaan shoppen voor de buitenspeeldag, de namiddag in café Manger waar ik je beter leerde kennen en nog meer onder de indruk was van jou... De zon op de jeugddienst in Mortsel die blijft stralen ondanks alles. In de chaos was jij mijn steun tijdens mijn stage, je stond altijd klaar om me te helpen. Zoveel levenskracht en liefde in één persoon, bedankt voor alles, ik bewaar je in mijn hart. There is light that never goes out van The Smiths https://www.youtube.com/watch?v=n-cD4oLk_D0
Liesbeth uit mechelen schreef op 02/03/2015 om 10:20:
Liefste Marijke, liefste nicht, Ik heb misschien wel 1000 herinneringen aan jou. Heel veel daarvan uit onze kindertijd. Je was even oud als ik en daardoor ook ineens vanzelfsprekend mijn favoriete nicht. Ik herinner me nog heel goed hoe we samen winkeltje speelden bij oma en opa op zolder. Uren hebben we daar samen doorgebracht. Ook jullie speelzolder was er één om jaloers om te zijn. Ik herinner me ook nog onze familievakanties naar center parcs en vooral de lol die we beleefden in het zwembad daar of hoe we samen op een kamer sliepen in zon-en-zee en elkaar bijgevolg veel te lang wakker hielden met tetteren..... Of hoe ik met jou mee mocht naar de Chiro als we op zondag bij oma logeerden... Maar ook later, toen we te oud werden om winkeltje te spelen was het altijd leuk als ik je terug zag op familiefeesten. Je kon zo enthousiast en aanstekelijk vertellen over zowat alles, dat je je geen seconde verveelde als je bij jou in de buurt zat aan tafel. Ons Aiko heeft nu ook een nichtje dat 2 maanden ouder is dan zij. Ik hoop van harte dat zij evenveel aan elkaar zullen hebben als ik aan jou. Ik zal je missen. X het ga je goed!
Bert Mertens uit schoten schreef op 02/03/2015 om 09:59:
Marijke, je was vrolijk, je was top-chiro, je was een uitstraling van optimisme. Het gaat je goed daar waar je nu bent. Bert &Evi Bente En Ine Daarom deze haiku speciaal voor je geschreven. Marijke, Je strijd geleverd, De herinnering toch daar, Rust heb je verdiend, Bert 02/03/15
Betty...buurvrouw van je tante Ria uit Mechelen schreef op 02/03/2015 om 09:37:
Zojuist vernam ik van jouw tante Ria dat je niet meer bij ons bent,ik heb je één keer gezien maar ik ken je van de verhalen van jouw tante, je bent een sterke madam, rust in vrede.....
Jaimy Hillaert uit Mortsel schreef op 02/03/2015 om 09:24:
Op sommige momenten ben ik een man van weinig woorden. Dit is er zo eentje. Ik heb dan ook momenteel een heel gevoelig liedje opstaan, eentje dat me aan jou herinnert. Het is een instrumentaal wegens de weinige woorden maar eigenlijk vertellen de klank, het gevoel, de kleur ... alles over hoe ik me voel over jou heengaan. Het gaat je goed Marijke, rust in vrede. https://www.youtube.com/watch?v=XsTjI75uEUQ
Bart Cardoen uit Bilzen schreef op 02/03/2015 om 08:48:
Enorm raar om dit te vernemen. Rust zacht.
Ellen Saveniers uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 07:45:
Lieve, vrolijke Marijke, als ik aan jouw denk, denk ik aan al de weekends, nieuwjaars, bbq's,... die we als kind samen deden met de vriendengroep. Jij was zo wat de grote zus voor ons allen. Toen al iemand om naar op te kijken! Ik heb het geluk gehad een dikke maand geleden nog even met je te kunnen spreken en ik viel achterover van de moed, strekte en het positivisme waarmee je deze ziekte hebt aangevallen! Helaas was de strijd oneerlijk maar ik geloof erin dat jouw vrolijkheid en warmte in die strijd niet verloren zijn gegaan, je hebt ze met ons allen gedeeld en daarvoor ben ik ontzettend dankbaar. Ik wens je familie en vrienden alvast evenveel moed, sterkte en positivisme als jij bezat! Het ga je goed!
Do uit Schoten schreef op 02/03/2015 om 02:17:
Lieve Marijke, Het gaat je goed, rust nu maar zacht! Nooit heb ik iemand gekent die zo een vechtlust had als jij, altijd met een glimlach al van kleins af aan! De hemel is weer een sterretje rijker, schitter daarboven zoals je hier beneden deed. Dikke zoen.
Anne Marie Mannaers schreef op 02/03/2015 om 00:00:
Ik zal me je blijven herinneren als een superlieve en moedige vrouw en vriendin van vele mensen.
Papa en Mama van Kim uit Brecht schreef op 01/03/2015 om 23:43:
Marijke, Een echte vriendin voor zovelen! Steeds opnieuw deed je het zonnetje schijnen, altijd goedlachs en vrolijk ... Woorden schieten ons te kort ... Sterkte aan de ganse familie in deze sombere tijden ...
Lieve Vermeerbergen uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 23:01:
Marijke, bedankt voor al je initiatieven, je warmte, je humor, je energie, je moed ... wat een levenslust ! Ik wens je familie en vrienden veel Marijkes-kracht om dit grote verlies samen te kunnen dragen.
Marie-Claire uit Ranst schreef op 01/03/2015 om 22:41:
Lieve Marijke, Ik heb je leren kennen als marijke van Christel, onze collega, daarna werden we zelfs even collega's. Ik ga je herinneren als een ontzettend goedlachse meid, een zonnetje, stond altijd voor iedereen klaar.Dit maakt alles des te moeilijker, om van zo iemand afscheid te moeten nemen.Het ga je goed daarboven en mag het een troost zijn, wij volgen allen vroeg of laat.Nog een dikke warme knuffel. xxx
Jan en Myriam Bergmans uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 22:29:
Lieve Marijke ,wij hebben je mogen kennen als vriendin van onze dochters vnl van ons Hilde.Altijd stond je klaar voor iedereen met een brede smile. Regelmatig kregen wij een verslag over je srijdlust ,et gaat je goed sterke meid
Petra Van Hassel uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 22:25:
Het lijkt toch echt onrealistisch. Je was altijd zo opgewekt, altijd met de glimlach kwamen we je tegen. Je was één van de eerste die overal hulp wilde bieden, zelfs de laatste maanden stond je nog paraat voor ons. Aan jou mogen er velen een voorbeeld nemen! Je was ééntje uit de duizend! De mooie herinneringen zullen we vooral koesteren, samen op school in Sint-Cordula, tripje Breda, weekendje Oostduinkerke, de avondjes Trol ... We zullen je nooit vergeten! ***
Tine uit Merksem schreef op 01/03/2015 om 22:14:
Lieve Marijke, je bent en blijft een geweldige madam! Rust zacht, het ga je goed.