Herinneringen

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 

Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 3.237.16.210 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Stéphanie Frankort schreef op 01/03/2015 om 21:54:
Lieve Marijke, Ik heb je mogen leren kennen als de grote zus van Silke en ik heb je leren kennen als iemand die ontzettend positief is, vrolijk in het leven staat en zich door geen tegenslag uit het veld liet slaan. Altijd stond je voor iedereen klaar, en vooral voor je jongere zusje. Het is vreselijk oneerlijk dat je zo jong al moet gaan. Lieve Marijke, je hebt zo hard gevochten, rust zacht. We zullen je nooit vergeten. Liefs xx
Hendrickx Evi uit schoten schreef op 01/03/2015 om 21:50:
Wat een verschrikkelijk nieuws dit te vernemen... Ik ken je als de zus van silke en je hebt bij mn broer in de klas gezeten. woorden schieten gewoon tekort. heel veel sterkte aan je zus en je ouders.
Thomas uit schoten schreef op 01/03/2015 om 21:41:
Marie, Wat heb ik de laatste tijd zo vol bewondering naar je gekeken. Altijd positief, goedlachs, moedig! Ik ben oprecht blij je onlangs nog gezien te hebben en behalve Lewis' foto's van de dag, hem nog trots te hebben kunnen tonen. Het getuigde wederom van een enorme moed en positivisme dat je ons proficiat wenste, dit oprecht meende ondanks de moeilijke situatie waarin je zelf verkeerde. Ik heb het meermaals gezegd, je was de moedigste griet in Schoten. Het ga je goed. Thomas
Ils uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 21:24:
Bedankt voor je steun toen ik die zo hard nodig had. Hopelijk heb ik jou ook een beetje steun kunnen geven. Rust zacht en bedankt voor de fijne momenten xox
Els uit schoten schreef op 01/03/2015 om 20:57:
Marijke, veel woorden zijn er niet. Iedereen staat versteld om dit 'veel te snelle gebeurtenis'. Om de 2 jaar zat jij bij mij in de groep. Elk jaar was uniek. De tijden die we beleefde. Er zijn er heel veel maar als ik er eentje moet uitnemen is op bivak... Het was niet al te goed weer en toen vroeg je aan de leiding, gaan we buiten of blijven we binnen spelletjes spelen? Want dan doe ik mijn binnenbroek aan... En op dat moment was je Marijke met de binnenbroek... De 2 de Marijke kwam met de 24 uren wakker blijven op de Chiro. We riepen toe (elke, ruth en tanith) Marijke Marijke, wakker blijven!! Die momenten blijven mij het leven bij... Samen optreden met je zus, je familie leren kennen, geweldig! Marijke het gaat je goed! We zullen het nog veel over je hebben, alles positief want zo was je! Dus zeker niet voor de laatste keer : Marijke , Marijke met de binnenbroek, we love you!!
Ruth uit Antwerpen schreef op 01/03/2015 om 20:54:
Eeeej marcus aurelius! I am the tiger en i wonna beat my lover tijdens onze amsterdamuitstap doen mij altijd aan u denken... Hahaha wat een tijden! Gaterate in mexico en sopa de frijoles met de gekende aftereffects! Operagezang tijdens onze bootuitstap toen jij de dolfijntjes aan het 'eten geven' was. En natuurlijk het extra bord van uw moeke aan de familietafel voor de rudy! Marie you rock... En zult dat voor mij ook altijd blijven doen! dikke zoenen van de rudy
Aleidis Degrendel uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 20:45:
Liefste Marijke toen ons Melissa 23 jaar geleden voor de eerste keer naar school ging in St Filippus kwam ze bij je zus Silke in de klas . En zodoende leerde we jou en je familie kennen. Je was toen al een guitige altijd vrolijke meid. Van die dag af heb ik je nooit slecht geluimd of triestig geweten. Je was altijd vrolijk, opgewekt , blij en riep van ver al een goedendag of zwaaide. En ook al werd je groter en ouder je bleef altijd dezelfde vrolijke meid. Je wist ook altijd wat je wilde en je was sterk niet gemakkelijk uit je lood te slaan. Je stond sterk in het leven. Tot we drie jaar geleden hoorde dat je een zware operatie aan je pancreas had ondergaan en je zus vertelde hoe zwaar het wel was. Maar je bleef niet bij de pakken zitten je vocht en je overwon tot je vorig jaar niet zo goed nieuws kreeg. We hoopte dat het toch nog goed zou komen met jou want je was toch een sterke meid. Toen we op je facebook lazen dat je er had opgezet " Voila mijn kamertje is Leuven is klaar" zeiden Melissa en ik tegen elkaar amaai Marijke is echt wel een sterke meid die de moed niet laten zakken. Toen we daarna tegenkwamen in de Paalstraat en vroegen hoe het met je ging was je zo sterk en positief dat ik tegen je zei Marijke ongelofelijk hoe sterk je bent en hoeveel moed je hebt om dit te dragen. Jouw antwoordt daarop ( was ook weer echt tekenend voor jou) " Ik kan toch niet in een hoekje gaan zitten en wenen we moeten er door. En toen ...toen op dat moment dacht ik wow zo jong en zo sterk . Marijke je zal altijd in onze gedachten blijven al een sterke vrolijke meid die voor iedereen klaarstond en voor iedereen een vrolijk woord klaar had. Het ga je goed waak over je familie en vooral over het kindje van je zus. Jullie waren een ongelofelijk sterk en vrolijk duo. Nooit zal jij vergeten worden. Christel, Luc en Silke en de ganse familie veel sterkte en moed in deze droevige dagen en weet dat je dochter en zus in vele harten en gedachten voor altijd zal blijven verder leven.
nancy uit schoten schreef op 01/03/2015 om 20:37:
marijke k ken je van met je samen te werken in den horst pfffff wat verschoot k toen ik dit las ! en ik die met men zotte kop nog paar weken geleden toen je bent komen ontbijten zei dat je ni te veel meer mocht afvallen amai k wist dat je een hele tijd al ziek was maar dit niet. k ga je nog zien zitten met je lach aan tafel twee aant raam! en als blinkertje aan de hemel ook !
Alice en Theo Breuers uit Margraten schreef op 01/03/2015 om 20:32:
Marijke, je kwam in ons leven als het zusje van Silke. Wat een positieve energie, je lach zoals velen zullen herinneren, je zorgzaamheid wanneer je voor Silke en Dorre stond te kokkerellen in hun keuken, je gezelligheid, hoe je genoot van uitstapjes zoals Liberty Day, je levenskracht, je positieve instelling als je auto het op reis begaf, dan ga je gewoon verder met een andere auto. Nu was er geen oplossing, je maakte er het beste van met je eigen touch gesteund door degenen die heel dicht bij je stonden. Marijke, we willen je niet missen, de mooie herinneringen zullen je levend houden. Dag lieve schat.
Annelies uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 20:28:
LIeve Marijke, ik ken weinig jonge mensen die zo positief in het leven stonden als jij. Weinigen die met zo'n vechtlust zouden omgaan met die vieze ziekte. Heel oneerlijk dat ze heeft moeten winnen... Marijke, je was veel te kort op deze aarde, maar voor velen van onschatbare waarde! Rust zacht, je zal gemist worden.
Robeyns Marijke uit schoten schreef op 01/03/2015 om 20:12:
lieve Marijke, Al heel mijn hele leven ken ik je, ik kan het niet vatten. zo moeilijk te geloven.... ongeloof, zo oneerlijk. hoeveel keer zijn we je niet tegen gekomen op parkhappening, de leuke babbels. Nu kan je schitteren als een mooie ster aan de hemel. en waken over je lieve familie en zeker over het kindje dat Silke en Dorre verwachten, bescherm het maar goed. Lieve Lieve Marijke het ga je goed tot ziens...
Nikki Keulemans uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 19:23:
Ongelooflijk, oneerlijk! Maar wat een geweldige woorden hier over een prachtige vrouw! - Death leaves a heartache no one can heal, love leaves a memory no one can steal - Veel sterkte aan alle lieve vrienden en familie van Marijke! Jullie vinden vast de moed bij elkaar om dit verlies te dragen!
Annick uit Merksem schreef op 01/03/2015 om 19:12:
Marijke Gisteren ging de week van de vrijwilliger van start. Niet alleen je jaren inzet voor de Chiro zullen niet snel vergeten worden, maar ook de jaren vrijwilligerswerk voor de jeugddienst van Schoten zijn onvervangbaar. Ook al had je het fysiek moeilijk of had je net slecht nieuws gekregen over je behandelingen, altijd stond je klaar om te komen helpen. "Iets betekenen voor anderen zonder daar iets voor in de plaats te willen", deze woorden van het steunpunt voor vrijwilligers zijn op je lijf geschreven en dat mag geweten worden. Je bent deze week niet uit mijn gedachten geweest. Opmerkelijk was je wilskracht! Je bent de sterkste vrouw die ik ooit heb gekend. Je droeg deze verschrikkelijke ziekte met de dapperste schoenen. Ik ben zo blij dat ik de mooie momenten in de laatste weken met jou heb mogen delen. Daarvoor wil ik je bedanken. Sterk houd ik me aan de gedachte dat je rust hebt gevonden nu. Het ga je goed sterke meid!
Filip uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 19:04:
Marijke, Toen we elkaar laatst bij de bakker zagen, was je vrolijk, optimistisch, "op't gemakske" en klaar om lekkere pistoleekes naar je zus te brengen. Zo wil je ik graag herinneren; een sterke vrolijke vrouw! Het ga je goed. x
Eva Sels schreef op 01/03/2015 om 18:58:
Dag Marijke, wij hebben elkaar al sinds de lagere school niet meer gezien. Ik las net dit ongelooflijk oneerlijk nieuws... Ik ben je mij altijd blijven herinneren als een vrolijk, lief en pittig meisje! Als ik de berichten hier lees ben je in al die tijd niet veel veranderd...Het ga je goed! Veel sterkte aan familie en vrienden!
Anke uit Merksem schreef op 01/03/2015 om 18:46:
Lieve Marijke, Ook al kende ik je niet super goed, ik merkte meteen dat je een bangelijke griet was! Ik heb met jouw gelachen voor/tijdens en na de jongerenfuif. Je vond ons huis wel indrukwekkend en ik vind het jammer dat ik je de binnenkant nooit heb kunnen tonen. Je bent een super griet! Je wordt gemist...
Denise en Carlo uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 18:43:
Liefste Marijke, Ik ken je al sinds je geboorte. Je groeide op als een klein vinnig meisje dat haar mannetje stond. Ook later was je een vastberaden meid die met haar gulle lach en positieve inborst overal graag gezien werd. Toen we 1,5 jaar geleden trouwden en jij zonder slag of stoot de leiding nam over onze receptie, had je maar ėėn motto : "COOL - dat komt helemaal in orde". Dit typeert jou zo : met alle inzet en liefde klaarstaan voor een ander en er bovenop nog zelf met volle teugen van genieten. Om je toen te bedanken gaven we je de 'happy lights' die je bij ons zo fantastisch vond. Lieve Marijke... Hoe verdrietig we nu ook zijn... We zullen je altijd blijven herinneren als een 'happy light'. Slaapzacht .... En tot ziens.... Xxxx Denise en Carlo
Sylvie uit Sint-Job schreef op 01/03/2015 om 18:39:
Lieve Marijke, Ik zag je niet zo dikwijls. De laatste keer was toen je een hoop potten verzamelde in de keuken van je papa om te gaan koken op de Parkhappening. Nauwelijks hersteld van een zware operatie maar toch wilde je dit zo graag doen, helpen. Zo herinner ik me jou, enthousiast en opgewekt. Rust zacht, je hebt het zo verdiend! X
Esther uit Ravels schreef op 01/03/2015 om 18:37:
Marijke ik heb zoveel herinneringen aan je... te veel om op te noemen. Je lach, je luisterend oor, je grapjes tot op het einde van je strijd, je kracht en doorzettingsvermogen,... je bent een top griet en zal voor altijd in onze gedachten zijn. Het ga je goed xxx
hilde en joppe uit schoten schreef op 01/03/2015 om 18:36:
Lieve marijke, ik leerde je kennen als 5 of 6 jarige dochter van onze nieuwe vb ! Een guitige blonde meid die onmiddellijk onze harten heeft gestolen op het eerste kamp . Dat je een echte chiromeid ging worden had ik direct int snuitje. Vrolijk, goedlachs, creatief en vooral ondernemend. Zo blijf ik je ook herinneren, je hebt een plekje in mijn hart, het gaat je goed, doe de groeten aan de maarten en aan ons papa! Dikke knuffel, hilde en joppe
Gerda en eddy uit Brecht schreef op 01/03/2015 om 18:19:
Marijke ik heb je leren kennen in klina.Een top meid die altijd zo goed gezind en opgewekt was.Gevochten heb je gedaan tot de laatste moment.Het gaat je goed hierboven in die grote sterrenhemel en doe onze grote ster de groetjes van ons xx
Miek uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 17:50:
Lieve Marijke, ik heb je gekend als vrolijk chirolid en leidster. Als je in de kooktent kwam was je steeds zo dankbaar en betrokken met wat we deden. Je kwam er 's morgens steeds binnen met een lach en een vrolijke babbel. Ik heb je ook gekend als vriendin van mijn dochters die me steeds kwamen vertellen van je moed en levenslust, zelfs tijdens de laatste weken. Ik weet ook hoezeer ze dit bewonderden en voor de rest van hun leven zullen meedragen. Marijke, we zullen je missen en zeker nog vaak aan je denken, Miek en Gert
Kathleen uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 17:42:
Lieve Marijke, Altijd zo enthousiast, positief en sterk. Ik kan met geen woorden duidelijk maken wat ik je wil zeggen. Je gaat gemist worden!
Femke Meeusen uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 17:40:
Een geweldige chiroleidster, natuurlijk spontaan, breed lachend, met een ongelofelijke vechtlust. Altijd uitbundig zwaaiend en enthousiast pratend. Iemand die inspireert. Zo ken ik Marijke. En zo houd ik ook graag de herinnering warm. Bedankt voor de fijne tijd die je ons hebt bezorgd!
Leen uit Berendrecht schreef op 01/03/2015 om 17:07:
Je streed vol moed en kracht Lieve schat, rust nu maar zacht Liefs, Leen en Chris
Anneleen uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 17:06:
Lieve Marijke, Je bent eentje om nooit te vergeten... Een van de beste herinneringen die mij altijd gaan bij blijven is ons reisje naar Budapest! Met de zusjes Geerts op stap.. ik hield mijn hart al vast! Maar het was mooi! Mooi om te zien hoe jij en je zus elkaar het bloed van onder de nagels konden halen maar tegelijkertijd hoe hard jullie van elkaar hielden! Gelachen heb ik dat jullie weer een of andere stoot uithaalde! Ik ga nooit vergeten dat we in de supermarkt stonden en je lekkere taartje waar je heel de dag al naar uitkeek mee op de band ondersteboven werd gehouden door de kassierster! Nog nooit zo hard gelachen :) Ik bewonderde toen ook vooral je kracht! Je bleef heel die reis doorgaan (wij waren zelfs vaak uitgeputter als gij)!!! En ook de weg van Chaleroi naar Margraten naar Schoten city zal ik nooit vergeten! Heb nog nooit zoveel pepernoten gegeten in mijn leven! En op die rit zag ik pas hoe sterk je was! Hoe je altijd andere zou helpen nog voor je jezelf zou laten helpen! Dat je liever in een donkere badkamer zou zitten dan te bellen of iemand je met de elektriciteit wou komen helpen. Hoe je heel zorgvuldig regelden om toch niemand tot last te zijn! Marijke, ik denk dat ik nog nooit zo'n sterke vrouw heb geweten... of jawel; er zijn er nog een paar sterkte mensen in je familie. Het ga je goed waar je ook mag zijn! En weet in gedachten ben je er altijd bij!
marrit uit schoten schreef op 01/03/2015 om 16:42:
Marijke, Wij hebben jou als cookies van de chiro leren kennen als een lieve meid, altijd klaar voor een babbeltje, steeds met een vrolijke lach. Wanneer jij in de kooktent kwam, waaide er een frisse wind, werd er druk getaterd, hoorden we je schaterlach. Zo zullen wij je ook blijven herinneren. Wij zijn blij jou te hebben mogen kennen. Het ga je goed. Tony en Marrit
Elin Staes uit Sint-Job-In't-Goor schreef op 01/03/2015 om 16:31:
Marijke, Altijd even optimistisch en vrolijk, paraat staan voor jan en alleman… De babbels wanneer we mekaar zagen, altijd even vlot en oprecht. Je bent een uit de duizend die bij het kruisen van iemands pad een positieve indruk achterliet waar we maar al te graag inspiratie uithaalden. Vol van het leven, vol van vriendschap en geluk… Het gaat je goed meid, daarboven. Tot ziens, ooit zien we mekaar allemaal terug. XxX
Tineke uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 16:24:
Lieve Marijke, Waar is de tijd dat we samen aan het avontuur van het middelbaar begonnen en onze vriendschap tot stand kwam.. We hebben zoveel mooie momenten samen mogen beleven waarin alle emoties aan bod kwamen, maar waarbij lachen toch zonder twijfel overheerste.. Als ik aan je denk, dan denk ik onmiddellijk aan je spontane lach.. Niet meelachen was geen optie.. Weet je nog dat we samen hadden beslist om elke week voor elkaars ouders te koken? Na zowel een poging bij jouw thuis als bij mij thuis, beseften we dat het toch wat meer werk met zich meebracht dan eerst gedacht, maar lachen hebben we enorm gedaan.. Ik denk dat ons home made food uiteindelijk iedereen wel kon bekoren, of ze deden toch alsof. Wij waren hoe dan ook toch fier op ons teamwork ;-). Het maken van creme au beurre bekwam ons dan weer wat minder, misschien hadden we wat meer voor het dessert moeten laten en minder uit de kom moeten likken :-). Na deze mooie pogingen dan maar terug overgegaan tot het bij elkaars thuis leuke films zien en uren te praten en lachen met lekkers in de hand dat niet door ons gemaakt was.. Na het middelbaar en jouw avontuur in Guatemala zagen we elkaar misschien niet meer elke dag, maar daarom was onze vriendschap niet minder hecht.. Elke keer werden herinneringen opgehaald en kwamen er nieuwe bij.. Je kon enorm nuchter en realistisch over je ziekte praten, maar daar waar anderen de moed zouden verliezen, kon je op die zelfde momenten ook enorm genieten van de kleine dingen en met een lach door het leven gaan.. Een luisterend oor was ook nooit ver weg, zalig gewoon.. Lieve meid, je gaat veel te vroeg.. Het is door mensen zoals jij, met zo een groot hart en optimisme, dat de wereld mooier wordt.. Ik ben er wel zeker van dat je in vele verder gaat leven en dat ik alvast ga proberen om jouw visie over het leven ook na te streven.. Als ik een beetje meer op jou mag lijken, mag ik me al enorm gelukkig prijzen.. Ik ga je enorm missen, maar je blijft hier verder bij ons in gedachten en in ons hart!! En wees gerust, dat zijn vele hartjes want er zijn enorm veel mensen die je graag zien, zonder twijfel!! Ik weet nu al dat ik in gedachten vele herinneringen met je ga ophalen of ne keer nen babbel doen.. Mercikes voor alles!! Ooit eten we samen nog is ne goeie creme au beurre met maria koekjes en op de achtergrond the summer of 69 😉 Liefs, xxx Tineke
Frie Van Menxel uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 16:13:
Marijke onze levens hebben elkaar maar vluchtig geraakt, maar ik hoefde je niet goed te kennen om te voelen dat jij één van de goeikes was... een jonge vrouw met vrolijke lach en oprechte interesse. ik hoefde je ook niet goed te kennen om nu oprecht geraakt te zijn door je vroegtijdige afscheid. Het ga je goed, waar je ook bent. Mijn hart gaat uit naar je familie en vrienden, veel sterkte!
Annick Krols uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 15:55:
Hey Marijke. Ik heb je niet zo goed gekend maar goed genoeg om te weten dat je een prachtvrouw was. Altijd vrolijk en optimistisch. Altijd oprechte interesse in iedereen die je tegenkwam, ondanks je eigen zorgen en pijn. Ik heb een enorme bewondering voor je kracht en je positieve ingesteldheid. Het is veel te vroeg dat je afscheid moest nemen. Je gaat enorm gemist worden door je familie, vrienden en kennissen. Rust nu maar na je zware oneerlijke strijd. Heel veel sterkte voor je familie en vrienden. Ik ben heel dankbaar dat ik je mocht kennen. Xxx
Carine & Bart Robeyns uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 15:40:
Marijke, Je bent de laatste uren niet uit onze gedachten geweest. Je zult de komende jaren ook niet meer uit onze gedachten verdwijnen. We zullen alle momenten in Kals en daar buiten koesteren. Het ga je goed aan de overkant.
Marissa Kersmaekers uit Schoten schreef op 01/03/2015 om 15:25:
Marijke,Marie, Drie jaar geleden werd er bij jou een gezwel in je pancreas gevonden. Dat waren turbulente tijden maar je spartelde deze vol moed en wilskracht door!Je sterke karakter kwam toen al duidelijk naar boven.We hebben jou,altijd al gekend als een pittige,ongecensureerde,taaie tante die heel goed weet wat ze doet en wil!We bewonderde toen je doorzettingsvermogen enorm en sneller dan verwacht werd dat hoofdstuk afgesloten!Eind goed,al goed!Je genoot verder van het leven,vond je droomjob,ging alleen wonen en leefde je leven! Tot je een hele tijd geleden terug begon te sukkelen en zoals jouw voorgevoel het je al langer vertelde (en je dit ook aan mij duidelijk maakte) werd er in maart kanker vastgesteld.Je werd van de ene diagnose in de andere gesleept maar na elke val,klauterde je moedig terug recht. Jouw vriendschap en interesse in ons allemaal bleef optimaal aanwezig,ondanks je eigen miserie! Als wij eens een griepje hadden,op de sukkel waren,een dipje op de werkvloer ondervonden, een pechdag hadden,...altijd werd er gesmst en meegeleefd! Neen, ondanks je eigen rollercoaster vol slecht nieuws,negatieve uitslagen, de zoveelste chemokuur zonder resultaat,… kroop je niet in een hoekje maar bleef je altijd sterk aanwezig als vriendin! Je bleef ook paraat staan voor al het vrijwilligerswerk dat we al jaren samen doen en of het nu voor of na een chemo of het zoveelste slecht nieuws was, je was er niet weg te slaan! Zo begaan was je elke keer opnieuw met elk evenement van de jeugddienst, mijn school,. De chiro,… Bewonderingswaardig en een voorbeeld voor velen die het leven voor de minste tegenslag de rug toekeren! Jammer genoeg kreeg je in januari wel heel slecht nieuws , toen werd nog concreter duidelijk dat we je op een dag zouden moeten afgeven. Na dit nieuws begonnen we nog op een sneller tempo te leven en te plannen dan de voorbije jaren. En wat ben ik daar blij om…niets wat nog kon hebben we aan ons laten voorbijgaan. Samen met de vrienden werd niets nog uitgesteld. Een fantastische dag in de Efteling, een uitje naar het Kiekebos, een (laatste)theekransje met de nodige gebakjes. Jij was dan weer vooral bezig met het feit dat dit toch veel tijd van ons vroeg, wij een druk leven hadden,…Nog steeds bleef je je zorgen maken om ons en zette je jezelf opzij. Marie, wat koester ik de laatste 2 weken. De quality time die we woensdag nog hadden en waarvoor ik jou en je ouders zo dankbaar ben, heeft ons zo een deugd gedaan. Er werd nog gegrapt, ernstig gepraat, geroddeld en gerustgesteld. Diep vanbinnen wisten we allebei dat dit ons laatste momentje samen was. Ik begin stilaan te beseffen dat ik je niet meer dag en nacht zal kunnen smsen of bellen over de dagdagelijkse zaken. Het ongecensureerd praten over alles en nog wat, zoals ik dat met niemand anders kan, zal niet meer gaan. Mijn soulmate waar ik telkens dezelfde dingen op restaurant mee bestelde, naar melige romantische komedies ging kijken en uurtjes tijd mee doorbracht tijdens een jongerenfuif ,parkhappening of Sinterklaasstoet,…is er niet meer. Maar gelukkig weet ik dat jij in ons allemaal gaat blijven voortleven, jij hebt een indruk achtergelaten die eeuwig zal blijven vast zitten. Wat ga ik nog uren met je praten ondanks je er lijfelijk niet meer bent. Net zoals je het de laatste tijd zelf zei, zijn we er zeker van dat je ons zal blijven volgen, steunen en bijsturen. Marijke, Marie, bedankt om zo’n fantastische, zorgende beste vriendin te zijn. Jij stond altijd en overal klaar voor mij. Hoe iemand klein, zo groot kan zijn dat heb jij bewezen! Veel liefs, Marissa
dieu uit St-Job schreef op 01/03/2015 om 15:24:
't liefst herinner ik/wij haar zoals ze hierboven op de foto staat ... al lachend ! 't ga je goed Marijke
Silke Geerts uit Margraten schreef op 01/03/2015 om 15:00:
Marijke... Men zussie... Voor altijd in mijn hart!